Τα μυρμήγκια είναι έντομα της οικογένειας Formicidae (Μυρμηγκίδες) και ανήκουν στη τάξη των Υμενόπτερων. Τα μυρμήγκια ζουν κατά ομάδες δημιουργώντας κοινωνίες με μία ή μερικές βασίλισσες, τις νύμφες, πολλές άγονες εργάτριες και περιστασιακά τα αρσενικά.

Σήμερα έχουν ταξινομηθεί περίπου 12.500 είδη, εκ των οποίων τα 180 ζούνε στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα πιο συχνά συναντάμε τα εξής είδη:
Μαύρο μυρμήγκι (Lasius niger), Μυρμήγκι του Φαραώ (Pharaonis monomorium), Κόκκινο μυρμήγκι (Solenopsis invicta). Οταν τα μυρμήγκια εισέρχονται στα κτήρια δημιουργούν προβλήματα μολύνοντας το φαγητό και δημιουργώντας καταστροφές στο ίδιο το κτήριο.

Για την αντιμετώπιση χρησιμοποιούμε 2 εναλλακτικούς τρόπος: την εφαρμογή ειδικού ετοιμόχρηστου gel και την εφαρμογή του Υπολειμματικού ψεκασμού. Το εξειδικευμένο συνεργείο της Santo Απολυμαντική, αφού εντοπίσει τις φωλιές των μυρμηγκιών εφαρμόζει υπολειμματικούς ψεκασμούς εσωτερικά και εξωτερικά των κτηρίων ενώ με διάφορα ετοιμόχρηστα δολώματα εξολοθρεύουν και τις βασίλισσες που παραμένουν στις φωλιές.

ΟΙΚΙΑΚΗ ΜΥΓΑ

Η οικιακή μύγα (Musca domestica Linnaeu) είναι έντομο της τάξης των δίπτερων και κατατάσσεται στην οικογένεια Muscidae. Στην Ελλάδα συναντούμε εκτός την οικιακή μύγα τα είδη Musca autumnalis, Musca larvipara, Musca osiris, Musca tempestiva. Μπορεί να αναπαράγεται με εξαιρετική ευκολία εξαιτίας της ικανότητάς της να εναποθέτει αυγά στο εσωτερικό οποιουδήποτε υλικού βιολογικής φύσης το οποίο αποσυντίθεται. Είναι ικανές να μεταφέρουν πάνω από 100 παθογόνους παράγοντες οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τον τύφο, τη χολέρα, τη σαλμονέλα, τη σιγκέλωση, τον άνθρακα, μολύνσεις των ματιών και ενδοπαρασιτικούς σκώληκες. Η οικιακή μύγα τρέφεται με υγρά ή ημι-υγρά πέρα από τα στερεά οργανικά υλικά.

Η αναπαραγωγική ικανότητα της μύγας είναι πολύ μεγάλη. Υπολογίστηκε ότι ένα θηλυκό μπορεί να γεννήσει 120-150 αυγά σε κάθε ωοτοκία και ότι ωοτοκεί τουλάχιστον έξι φορές, μια κάθε τρεις έως τέσσερις ημέρες. Τα αυγά της μύγας είναι ένας ύπουλος εχθρός γιατί δεν είναι ορατά έστω κι αν είναι χιλιάδες. Αυτό είναι κυρίως το πρόβλημα της εξάπλωσης των μυγών στα καταλύματα των ζώων (στάβλοι κλπ.) στις κατοικίες, στις αποθήκες κλπ. το οποίο δυσχεραίνει την καταπολέμηση της. Οι μύγες στην Ελλάδα δημιουργούν όχληση με την παρουσία τους κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες Η σωστή καταπολέμηση της οικιακής μύγας ξεκινά με την δημιουργία δυσμενών συνθηκών για την αναπαραγωγή τους. Εάν το πρόβλημα που αντιμετωπίζετε είναι μεγάλο η εταιρεία μας διαθέτει τις
κατάλληλες γνώσεις για την έγκαιρη επίλυση του προβλήματος σας.

ΜΥΓΑΚΙΑ ΦΡΕΑΤΙΩΝ- ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΕΩΝ

Τα μυγάκια των φρεατίων είναι είδη του γένους Psychoda της τάξης των Διπτέρων της οικογένειας Psychodidae . Οι μύγες του γένους Psychoda δεν τσιμπάνε και είναι μόνο ενοχλητικά έντομα για τον άνθρωπο ενώ δεν είναι σε θέση να μεταδώσουν γνωστά παθογόνα. Αναπαράγονται μολυσμένα αβαθή νερά και πολύ υγρή λάσπη , είναι κυρίως νυχτόβιο και προτιμούν μέρη με υψηλή υγρασία. Στα σπίτια τις συναντάμε κυρίως στη κουζίνα και στο μπάνιο στους τοίχους όπου σε μεγάλο πληθυσμό μπορεί να γίνει αρκετά ενοχλητική. Έχουν μικρό βιολογικό κύκλο 2-3 εβδομάδες όμως αναπαράγονται ταχύτατα όταν βρεθούν στις κατάλληλες συνθήκες.

ΜΥΓΑ ΤΩΝ ΦΡΟΥΤΩΝ

Η μύγα των φρούτων (Drosophila melanogaster) της οικογένειας των Drosophilidae. Βασικό χαρακτηριστικό της που την κάνει να ξεχωρίζει από άλλα είδη είναι οι κόκκινοι οφθαλμοί της. Η ιδανική θερμοκρασία κατά την οποία ζει και δραστηριοποιείται έντονα είναι οι 29ο C και ο κύκλος της
ζωής του διαρκεί περίπου 30 ημέρες. Προσβάλλει κυρίως φρούτα, χυμούς, μανιτάρια και το συναντάμε και στα σκουπίδια. Δεν επηρεάζει τον άνθρωπο
σε σημαντικό βαθμό εκτός από το αντιαισθητικό θέαμα που προκαλούν εντός μιας οικίας ή επιχείρησης.

Είναι παρασιτικά έντομα, υπάρχουν τουλάχιστον 92 γνωστά είδη που βρίσκονται σε όλο τον κόσμο. Οι κοριοί είναι ένα είδος εντόμων που τρέφονται με ανθρώπινο αίμα, συνήθως τη νύχτα. Τα τσιμπήματα των κοριών μπορούν να οδηγήσουν σε αλλαγές του δέρματος που κυμαίνονται από αόρατες, σε μικρές περιοχές κοκκινίλας και σε προεξέχουσες φυσαλίδες. Τα τσιμπήματα των κοριών προκαλούνται κυρίως από δύο είδη εντόμων του Cimex lectularius (κοινός κοριός) και του Cimex hemipterus. Οι κοριοί πολλαπλασιάζονται σχετικά γρήγορα. Κάθε θηλυκό γεννά από 200 έως 500 αυγά (λευκού χρώματος) κατά τη διάρκεια της ζωής του που είναι 12 περίπου μήνες. Τα ενήλικα ζωύφια είναι έτοιμα για δράση περίπου σε τέσσερις εβδομάδες από την εμφάνισή τους, όταν
βέβαια στον χώρο υπάρχουν άνθρωποι, ζώα.

Οι κοριοί συνήθως μεταφέρονται εντός σπιτιού από ένα άλλο μολυσμένο χώρο όπου επισκεφθήκαμε για παράδειγμα μια άλλη κατοικία, από ένα ξενοδοχείο ή ξενώνα μέσω των αποσκευών μας. Αν και οι κοριοί βρίσκονται συνήθως στις ραφές και στο εσωτερικό των στρωμάτων, σε σχισμές κιβωτίων ή στα πλαίσια των κρεβατιών, αυτές δεν είναι οι μόνες θέσεις που μπορούμε να τους εντοπίσουμε. Ο μόνος τρόπος να καθοριστεί αν τα τσιμπήματα προέρχονται από κοριούς είναι να παρατηρήσουμε αν είναι στη σειρά και δημιουργούν μια γραμμή. Ενας ενήλικος κοριός μπορεί να μας τσιμπά μέχρι και 10 λεπτά ή περισσότερο και να καταναλώνει μέχρι 6 φορές το βάρος του σε αίμα. Η καταπολέμηση γίνεται με ψεκασμό με την χρήση πυρεθρινοειδών εντομοκτόνων.

Το τσιμπούρι είναι κοινή ονομασία του παρασιτικού Αρθρόποδου, που επιστημονικά ονομάζεται Κρότων. Οι κρότωνες (τσιμπούρια) μπορούν να μολύνουν τους ανθρώπους με βακτήρια, ιούς και παράσιτα που μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές ασθένειες. Μερικές από τις ασθένειες που μεταδίδονται από δήγμα τσιμπουριού είναι η νόσος του Lyme, ο κηλιδώδης πυρετός των βραχωδών ορέων, η τουλαραιμία, ο αιμορραγικός πυρετός Κριμαίας – Κονγκό κ.α. Τρέφεται με αίμα που απορροφά από το δέρμα των θηλαστικών, στα οποία παρασιτεί. Βγαίνει δύσκολα όταν προσκολλάται στο δέρμα. Είναι επιβλαβές για τον άνθρωπο και τα ζώα.

Η αράχνη ανήκει στα Αρθρόποδα και δεν είναι έντομο. Διαφέρουν από την άλλη ομάδα των Αρθρόποδων, τα Έντομα, στο ότι φέρουν οκτώ πόδια και όχι έξι, και το σώμα τους χωρίζεται σε δύο τμήματα και όχι σε τρία. Πολλές αράχνες πλέκουν ιστό, όπου παγιδεύουν έντομα, τα οποία αποτελούν την κύρια τροφή τους. Λίγα είδη είναι επικίνδυνα. Προτιμούν το ξηρό και ζεστό κλίμα, που συναντάται συχνότερα την άνοιξη και το καλοκαίρι. Οι αράχνες που έχουμε σπίτι μας στην Ελλάδα δεν είναι δηλητηριώδης ούτε προκαλούν αλλεργίες, αποτελούν όμως ένα αντιαισθητικό θέαμα είτε για την ίδια την οικογένεια είτε για τους επισκέπτες.

Πέρα από τις παραδοσιακές μεθόδους καταπολέμησης τους για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα συστήνεται η χημική καταπολέμηση τους.

Η σφήκα είναι έντομο, Yμενόπτερο (Hymenoptera), απόκριτο (Apocrita) και κεντροφόρο. Μοιάζουν πάνοπλες συγκριτικά με τις μέλισσες και είναι κυνηγοί άλλων εντόμων, μεταξύ αυτών και των μελισσών. Η σφήκα, σε αντίθεση με την μέλισσα, επιβιώνει μετά από ένα τσίμπημα. Δύο είναι οι κύριες κατηγορίες που εμπίπτουν τα διάφορα είδη σφήκας: οι απόμερες σφήκες και οι κοινωνικές σφήκες. Είναι γνωστές για την κατασκευή φωλιάς που περικλείνεται τριγύρω από φυτικά υλικά και άλλες ίνες προς δημιουργία πολύπλοκης φωλιάς από χαρτί. Το δηλητήριο της σφήκας δεν είναι επικίνδυνο, μετά το τσίμπημα αυτό που ενοχλεί είναι
το τσούξιμο, ο πόνος, και το οίδημα που θα προκαλέσει η φλεγμονή από το τσίμπημα, κίνδυνο μπορεί να αντιμετωπίσουν άτομα αλλεργικά στο τσίμπημα της σφήκας. Μετά από την διαπίστωση ύπαρξης σφηκών στον χώρο μπορείτε να απευθυνθείτε στην εταιρεία μας η οποία ειδικεύεται στην αντιμετώπιση σφηκών και να δώσει άμεση λύση στο πρόβλημά μας.

Υπάρχουν δύο κύρια είδη: το Silverfish (ασημόψαρο) και το Firebrat (θερμόβια). Είναι νυκτόβιο, δεν πετάει και τρέφεται κυρίως με ύλη που περιέχει πολυσακχαρίτες , όπως άμυλα και δεξτρίνη σε κόλλες (κόλλα, βιβλιοδεσίες, χαρτί, τρίχες, χαλιά, ταπετσαρίες, ακόμα και τις αποδερματώσεις του). Ζει και αναπτύσσεται σε μέρη με υψηλή θερμοκρασία και υγρασία. Δεν προκαλούν άμεσα προβλήματα στον άνθρωπο όπως τσιμπήματα και αλλεργίες όμως μεταφέρει μικρόβια και μπορεί να προκαλέσει σοβαρές φθορές στα σπίτια και σε επιχειρήσεις σε ταπετσαρίες και βιβλιοδεσίες τρώγοντας την κόλλα σπάνια βλέπουμε
προσβολές και σε υφάσματα η σε φυτικούς ιστούς. Η καταπολέμηση τους γίνετε κυρίως με ψεκασμό με ισχυρά εντομοκτόνα.

Οι σκορπιοί είναι αραχνοειδή που έχουν οκτώ πόδια. Σχετίζονται με αράχνες, ακάρεα και κρότωνες, καθώς και με άλλα μέλη της τάξης των αραχνοειδών. Οι σκορπιοί τρέφονται με άλλα αρθρόποδα τα οποία κομματιάζουν με τις προσακτρίδες πριν τα καταβροχθίσουν και τα οποία έχουν προηγουμένως θανατώσει με το δηλητήριο που περιέχει το κεντρί τους.

Το δηλητήριο περιέχει μια νευροτοξίνη, όμοια σε τρόπο δράσης με το δηλητήριο της κόμπρας. Στον άνθρωπο και τα ζώα επιτίθεται μόνο όταν ενοχληθούν και το κέντρισμά τους σε ενήλικες δεν είναι γενικά θανατηφόρο, λόγω της μικρής ποσότητας δηλητηρίου. Πόνος, ερεθισμός γενική νάρκη είναι τα συμπτώματα από το δηλητήριο ορισμένων ειδών, ενώ σε παιδιά κάτω των πέντε ετών το αποτέλεσμα μπορεί να είναι θανατηφόρο. Σε ένα ανθρώπινο θύμα, το δηλητήριο του σκορπιού μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα όπως οίδημα στο σημείο του τσιμπήματος, σιελόρροια, ζάλη,σπασμούς. Οι άνθρωποι που είναι αλλεργικοί είναι πιο πιθανό να πεθάνουν από ένα επικίνδυνο δηλητήριο του σκορπιού. Η δραστηριότητα του δηλητηρίου διαφέρει από είδος σε είδος και δεν έχει σχέση με το μέγεθος του σκορπιού. Τα πιο δηλητηριώδη είδη έχουν συνήθως χρώμα κιτρινωπό ή κιτρινοπράσινο και τα μη δηλητηριώδη καφέ, καστανό ή μαύρο.

Πού τους συναντούμε

Οι σκορπιοί είναι νυχτόβιοι και κατά τη διάρκεια της ημέρας κρύβονται σε ζεστά, υγρά και σκοτεινά σημεία. Οι σκορπιοί πιο συχνά βρίσκονται σε ορεινά μέρη της χώρας. Βρίσκονται συχνά κάτω από τις πέτρες, σε συστάδες βράχων, σε σωρούς ξύλων και κάτω από τον φλοιό των δέντρων. Επίσης, βρίσκονται συχνά σε σοφίτες ή στους τοίχους ή τα πέτρινα θεμέλια . Μπορούν να εισβάλουν στα κτίρια σε αναζήτηση υγρασίας και τους βλέπουμε στο μπάνιο, τα ντουλάπια, τα ρούχα, τα παπούτσια ή τα κρεβάτια. Επίσης, εύκολα μπορούμε να τους βάλουμε στο σπίτι με τα ξύλα για την θερμάστρα ή το τζάκι. Tέλος, βρίσκονται σε φωλιές αρπακτικών ζώων όπως είναι τα πουλιά, οι σαύρες και τα ποντίκια.

Πώς τους αντιμετωπίζουμε στο χώρο μας

Μερικά από τα πράγματα που περιλαμβάνει το σχέδιο αποπαρασίτωσης είναι τα εξής:

• Προσπάθειες για τη μείωση των περιβαλλοντικών συνθηκών που υποστηρίζουν τους πληθυσμούς των σκορπιών και τη χρήση εντομοκτόνου σε περιοχές όπου βρίσκονται οι σκορπιοί ή σε πιθανά σημεία διόδου τους.
• Στους εξωτερικούς χώρους απομάκρυνση άχρηστων αντικειμένων, οικοδομικών υλικών, απορριμμάτων, οργανικής ύλης (πεσμένα φύλλα, σωροί από πέτρες, καυσόξυλα). Επίσης, συχνά βρίσκονται σε υπόστεγα, έπιπλα εξωτερικού χώρου και κάτω από γλάστρες
• Η βλάστηση θα πρέπει να κόβεται συχνά και οι γλάστρες να τοποθετούνται σε απόσταση μεγαλύτερη των δύο μέτρων από την είσοδό σας.
• Το σφράγισμα πιθανών σημείων εισόδου τους.
• Ο έλεγχος των αντικειμένων που μεταφέρετε στο σπίτι σας θα σας βοηθήσει να διαπιστώσετε εάν οι σκορπιοί δε μετακινούνται τυχαία μέσα στο χώρο σας (για παράδειγμα τα καυσόξυλα ή τα κιβώτια που μεταφέρονται από εξωτερικούς χώρους αποθήκευσης αποτελούν πιθανές αιτίες παρουσίας τους στο χώρο σας).
•  Η ερασιτεχνική χρήση χημικών προϊόντων μπορεί να μην είναι πάντοτε αποτελεσματική για την απεντόμωση του σκορπιού. Οι Σκορπιοί προτιμούν να κρύβονται σε καλά προστατευμένα μέρη, οπότε αν οι χημικές εφαρμογές δεν στοχεύουν στις εστίες τους, δε θα έχουν αποτέλεσμα. Ωστόσο, το επαγγελματικό προσωπικό έχει τη γνώση και την εμπειρία για την καταπολέμηση των παρασίτων και γνωρίζει τα κατάλληλα προϊόντα και τα σωστά σημεία που πρέπει να εφαρμοστούν για την σωστή απεντόμωση και επίλυση του προβλήματος.

Η SANTO ΑΠΟΛΥΜΑΝΤΙΚΗ μπορεί να σας βοηθήσει να απαλλαγείτε από την παρουσία σκορπιών στο χώρο σας προσφέροντας υπηρεσίες ελέγχου επιβλαβών οργανισμών με ασφαλείς τρόπους προς το περιβάλλον και πάντα με ασφάλεια απέναντι στον άνθρωπο, τα κατοικίδια και τα οικόσιτα ζώα.

Έντομα αποθηκών (κολεόπτερα & λεπιδόπτερα)

Κύρια χαρακτηριστικά εντόμων

Τα έντομα αποθηκών είναι μικρών διαστάσεων έντομα που κατοικούν, αναπτύσσονται και αναπαράγονται σε αποθήκες τροφίμων ή γεωργικών προϊόντων. Προσβάλλουν τρόφιμα, όπως σπόρους, σιτηρά, ξηρούς καρπούς, ξηρά φρούτα και ζωοτροφές. Κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η μεγάλη γεωγραφική τους εξάπλωση με τη βοήθεια του ανθρώπου και του εμπορίου.

Τα σπουδαιότερα είδη εντόμων αποθηκών περιλαμβάνουν τα εξής:

ΚΟΛΕΟΠΤΕΡΑ:
Τribolium confusum (σκαθάρι των αλεύρων)
Sitophilus granaries (σιταρόψειρα)
Oryzaephilus surinamensis (πριονωτό σκαθάρι δημητριακών)
Rhyzopertha dominica (σκαθάρι του ρυζιού)
Cryptolestes spp.
Lasioderma serricorne
Stegobium paniceum

ΛΕΠΙΔΟΠΤΕΡΑ:

Ephestia kuehniella
Plodia interpunctella

Μέθοδοι αντιμετώπισης

Οι πιο διαδεδομένες μέθοδοι αντιμετώπισης των εντόμων αποθηκών είναι με υπολειματικό ψεκασμό (με ψεκαστήρα χαμηλής πίεσης, με χρήση fogger ψυχρής η θερμής εκνέφωσης) ή με εφαρμογές υποκαπνισμού (fumigation).

Μέθοδος έλεγχου

με τη χρήση φερομονικών παγίδων: Οι φερομονικές παγίδες σύλληψης είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές όσον αφορά στην ανίχνευση αλλά και στην παγίδευση εντόμων ενώ οι εφαρμογές υποκαπνισμού με ειδικά σκευάσματα έχουν το συγκριτικό πλεονέκτημα ότι προκαλούν άμεσα τον θάνατο σε όλα τα στάδια ζωής των εντόμων.